W tej farmie łososi w Bergen woda jest poddawana recyklingowi, a ryby rosną jeszcze lepiej

Na obrzeżach Bergen, w pozornie niepozornym budynku, mieści się prawie 3,000 ton łososia. Pierwszą reakcją, gdy wejdziesz do środka, może być: Dlaczego nie słychać płynącej wody? To dlatego, że krąży ona niemal bezgłośnie między rurami a zbiornikami. Ta farma, zarządzana przez dużą norweską firmę akwakultury, to model RAS (Recirculating Aquaculture System), o którym obecnie mówi się w światowym przemyśle akwakultury.

Tutaj woda jest „ponownie wykorzystywana”. Woda z akwariów przepływa przez filtry biologiczne, urządzenia napowietrzające i systemy kontroli temperatury, zanim ponownie wpłynie do środka, a jej współczynnik recyklingu przekracza 95%. Kierownik operacyjny na miejscu zaproponował analogię: „Można to sobie wyobrazić jako stworzenie małego środowiska dla ryb, które utrzymuje stałą temperaturę, poziom tlenu i przejrzystość wody. Wiatr i śnieg na zewnątrz nie mają wpływu na warunki wewnątrz. Kiedy ryby czują się komfortowo, rosną szybciej, a wskaźnik śmiertelności jest niższy”.

RAS nie jest nową koncepcją, ale w ostatnich latach rozwija się szczególnie dynamicznie. Według danych FAO, liczba tego typu obiektów na świecie wzrosła o ponad 30% w ciągu ostatnich trzech lat. Przyczyny tego trendu są dobrze znane: coraz surowsze przepisy ochrony środowiska, rosnący niedobór słodkiej wody oraz rosnące koszty związane z tradycyjną akwakulturą w stawach ziemnych.

Wracając do farmy łososia, jej największa atrakcyjność leży tak naprawdę w kilku namacalnych zaletach.

Najważniejsza jest oczywiście oszczędność wody. Recyrkulacja 95% wody oznacza, że ​​codziennie trzeba dodawać tylko niewielką ilość świeżej wody, co znacznie obniża koszty wody, biorąc pod uwagę obecne stawki.

Po drugie, odprowadza się bardzo mało ścieków, a te, które się uwalniają, są oczyszczane w sposób pozwalający na spełnienie lokalnych norm ochrony środowiska obowiązujących w Norwegii. To duża zaleta w oczach organów regulacyjnych, ponieważ chroni to środowisko, a jednocześnie pozwala uniknąć niepotrzebnych komplikacji.

Dodatkowo, zautomatyzowane czujniki i platforma monitorująca oparta na sztucznej inteligencji (AI) monitorują kluczowe parametry, takie jak stężenie tlenu rozpuszczonego, azotu amonowego i temperatura wody. Ponieważ personel nie musi często wchodzić na teren operacji, ryzyko chorób ryb jest również zmniejszone.

Wreszcie, ośrodek działa przez cały rok. Niezależnie od tego, czy jest noc polarna, czy łagodna zima, ryby w zbiornikach rosną prawidłowo; nie ma potrzeby „czekania na odpowiedni sezon, aby zarybić zbiorniki”.

Ekspertka ds. akwakultury z renomowanego europejskiego uniwersytetu specjalizującego się w rybołówstwie osobiście odwiedziła ośrodek. Powiedziała wprost: „Początkowa inwestycja jest z pewnością znacząca, ale suma się sumuje. Oszczędzamy na kosztach wody, oszczędzamy na lekach, a jakość ryb się poprawiła. Mówiąc wprost, nie wyrzucamy pieniędzy w błoto – sprawiamy, że każdy grosz zamienia się w ryby”.